Zaman ne çabuk geçiyor, karım öleli üç yıl olmuş. Oysa her şey daha dünde olmuş gibi, taze ve yeni. Çektiğim bunca acı, keder ve bunca özlem o kadar taze ki. Her şey hatırımda; günlerce nasıl ağladığım, nasıl aç susuz kaldığım , aynı kıyafetler içinde günlerce kaldığımı. Yok, unutamamak değil bu, onu unuta bilmem için daha çok yıllara ihtiyacım var, belki de birkaç asır. Ama anlam veremediğim şey: hiç bitmeyecekmiş gibi o zor yılların gerçekte ne kadar çabuk geçtiği.